Sędzia

Stronę „Karty wyników” sędzia otwiera głównym przyciskiem „Karty wyników” na stronie zawodów albo ikoną karty w wierszu zawodów w menu Organizacja; w jej nagłówku są przyciski „Skanowanie kart”, „Dogrywki”, „Karty do druku (PDF)” i „Podgląd wyników”. Sędzia widzi tam listę zawodników ze stanem ich kart. Każdą kartę wpisuje strzał po strzale albo wgrywa zdjęcie. W obu przypadkach wynik trafia do klasyfikacji dopiero wtedy, gdy sędzia go sprawdzi i kliknie „Zatwierdzam”. Przycisk pojawia się dopiero po zapisaniu karty. Portal zapisuje, kto i kiedy zatwierdził kartę.

Lista kart: brak, zapisana albo zatwierdzona.
Lista kart: brak, zapisana albo zatwierdzona.
Wpis karty: strzały w grupach jak rzędy wydrukowanej karty (cele 1–10, 11–20, …), na przyciskach punkty z punktacji zawodów (2 / 1 / 0 w systemie B). Każda grupa pokazuje, ile strzałów wpisano, i swoją sumę do porównania z sumą rzędu na papierze. W punktacji A i w FT są tylko dwa przyciski, bo blacha liczy się jak pudło.
Wpis karty: strzały w grupach jak rzędy wydrukowanej karty (cele 1–10, 11–20, …), na przyciskach punkty z punktacji zawodów (2 / 1 / 0 w systemie B). Każda grupa pokazuje, ile strzałów wpisano, i swoją sumę do porównania z sumą rzędu na papierze. W punktacji A i w FT są tylko dwa przyciski, bo blacha liczy się jak pudło.

Remis? Dogrywka

Portal sam wykrywa remisy punktowe w klasyfikacji i nie pozwala zatwierdzić zawodów, dopóki dogrywka ich nie rozstrzygnie. Organizator decyduje, czy dogrywka obowiązuje przy każdym remisie, czy tylko o miejsca 1–N. Dogrywki wpisuje się na stronie „Dogrywki” (przycisk na stronie „Karty wyników” albo kafel w panelu zawodów).

Dogrywka: sędzia wpisuje wynik kolejnej rundy.
Dogrywka: sędzia wpisuje wynik kolejnej rundy.

Skanowanie kart

Zamiast przepisywać papierowe karty, sędzia fotografuje je telefonem i wgrywa po kilka naraz na stronie „Skanowanie kart” (przycisk na stronie „Karty wyników” albo kafel w panelu zawodów): jedno wgranie to najwyżej 10 zdjęć i 100 MB łącznie (do 15 MB na zdjęcie). Kolejne partie wgrywa się osobno.

  1. Druk kartPortal generuje PDF z kartami. Każda zajmuje pół kartki A4, więc na jednej kartce mieszczą się dwie, do rozcięcia. Karta ma kod QR, znaczniki w rogach i tabelę celów (po 10 w rzędzie, przy ponad 40 strzałach więcej). W komórce każdego celu są pola z punktami do zamalowania: 2 / 1 / 0 (punktacja B), 3 / 1 / 0 (C) albo tylko 1 / 0 (punktacja A i FT: blacha liczy się jak pudło). Pod siatką jest miejsce na sumę każdego rzędu, wynik końcowy i podpisy; portal drukuje imię i nazwisko, klasyfikację i nazwę zawodów, a sprzęt zawodnik dopisuje ręcznie. Numeru stanowiska, numeru startowego, odległości i killzone na karcie nie ma.
  2. ZdjęcieKartę można sfotografować pod kątem, bokiem albo do góry nogami, przy słabym świetle. Portal sam ją wyprostuje, odnajdzie linie siatki każdej komórki i rozpozna zawodnika z kodu QR. Najlepiej położyć kartę płasko na stole i fotografować prosto z góry: kartka wygięta na kolanie albo na kocu przesuwa linie siatki o kilka milimetrów i pola trzeba częściej sprawdzać ręcznie. Krzyżyk postawiony przez cyfrę punktów liczy się w całości, a karta wypełniona cienkim długopisem jest czytana według własnych, słabszych znaków. Zdjęcie nierozciętej kartki z dwiema kartami jest czytane karta po karcie.
  3. Karta z innych zawodów?Jeśli karta pochodzi z innych zawodów albo została wydrukowana przed zmianą układu toru, portal ją odrzuci z wyjaśnieniem.
  4. Dowolna kartaJeśli administrator włączył tryb AI, portal odczytuje też własne karty klubu, wypełnione odręcznie.
  5. Karta uniwersalnaKlub drukuje puste karty ze swojej strony (konkurencja, układ toru i punktacja) i używa ich na wielu zawodach. Zawodnika sędzia wskazuje przy weryfikacji skanu; karta z mniejszą liczbą strzałów niż zawody albo z inną liczbą pól punktów niż punktacja zgłoszenia zostanie odrzucona z wyjaśnieniem.
  6. WeryfikacjaSędzia widzi zdjęcie obok odczytu. Strzały są zebrane w grupy jak rzędy karty (cele 1–10, 11–20, …), a przyciski pokazują punkty. Grupa z polem niepewnym, np. z dwoma zaznaczeniami albo bez zaznaczenia, otwiera się sama i jest podświetlona na pomarańczowo z powodem. Dopiero po zapisie i kliknięciu „Zatwierdzam” wynik trafia do klasyfikacji, a zdjęcie zostaje przy karcie jako dowód.

Karty uniwersalne klubu

Zwykłe karty drukuje się dla konkretnych zawodów przyciskiem „Karty do druku (PDF)” na stronie skanowania: każda ma imię i nazwisko zawodnika i kod QR zgłoszenia. Klub może też wydrukować hurtem karty uniwersalne i używać ich na wielu zawodach:

  • Na stronie klubu (Kluby → swój klub) organizator (albo administrator) wybiera w panelu „Karty uniwersalne” konkurencję (HFT / nHFT albo FT), układ toru i punktację, a potem klika „Pobierz karty (PDF)”. Dostaje kartkę z dwiema kartami; liczbę kopii ustawia w oknie druku.
  • Karta ma logo klubu, duży napis „HFT” albo „FT” (dobrze widoczny przy rozdawaniu) i dopisek z punktacją i liczbą strzałów, np. „B · 40”. Zawody, datę i imię z nazwiskiem zawodnik wpisuje ręcznie.
  • Kod QR mówi tylko, ile pól punktów i strzałów ma karta. Przy weryfikacji skanu sędzia sam wybiera zawodnika; po wyborze ekran pokazuje pola dla jego konkurencji, a juniorowi znikają cele, których nie strzela (z informacją, ile odczytów pominięto).
  • Portal odrzuci kartę z mniejszą liczbą strzałów niż zawody i nie zapisze jej zawodnikowi, którego punktacja ma inną liczbę pól (np. karty FT dla zawodnika HFT w punktacji B). Karty uniwersalne wgrywaj zawsze do właściwych zawodów: karta nie wie, z jakich zawodów pochodzi.
Panel „Karty uniwersalne” na stronie klubu (widzi go organizator klubu i administrator).
Panel „Karty uniwersalne” na stronie klubu (widzi go organizator klubu i administrator).
Kartka z dwiema kartami uniwersalnymi HFT, punktacja B, 40 strzałów: logo klubu, puste ramki „Zawody”, „Data” i „Imię i nazwisko”.
Kartka z dwiema kartami uniwersalnymi HFT, punktacja B, 40 strzałów: logo klubu, puste ramki „Zawody”, „Data” i „Imię i nazwisko”.
Zdjęcie wypełnionej karty pół A4, gotowe do wgrania.
Zdjęcie wypełnionej karty pół A4, gotowe do wgrania.
Wgrywanie zdjęć kart i wybór trybu odczytu. Zdjęcie nierozciętej kartki z dwiema kartami staje się dwoma zadaniami („karta 1 z 2”, „karta 2 z 2”), które sprawdza się po kolei.
Wgrywanie zdjęć kart i wybór trybu odczytu. Zdjęcie nierozciętej kartki z dwiema kartami staje się dwoma zadaniami („karta 1 z 2”, „karta 2 z 2”), które sprawdza się po kolei.
Weryfikacja odczytu: pole z podwójnym zaznaczeniem czeka na decyzję sędziego.
Weryfikacja odczytu: pole z podwójnym zaznaczeniem czeka na decyzję sędziego.